Nieuws

Alain Winance in de kijker

Réportage

Vivreici.be – bron Notélé

De jonge galerie Ysebaert in Sint-Martens-Latem exposeert tot 16 mei 4 kunstenaars, waaronder Alain Winance uit Doornik. De schilder toont werken die steeds verfijnder en lumineuzer worden, het resultaat van een lange reis. Alain Winance lijdt vandaag aan ernstige gezondheidsproblemen waardoor hij een tijdlang niet kan schilderen. Daarom is deze tentoonstelling zo belangrijk.

De tentoonstelling met de kunstwerken van Winance worden verlengd omdat deze een bijzondere nadruk nalaten bij de jonge eigenares van de galerie, Annelies Ysebaert. “Zijn werk emotioneert mij omdat er een soort stilte in zit. Je voelt dat de kunstenaar daar echt aan heeft gewerkt. Er zit ook iets spiritueel in voor mij.”, aldus Annelies Ysebaert. “Alain kan echt geraakt worden door een beeld: een tak die hij ziet, de zee, de rimpeling van de zee. Hij gaat dat schetsen en herwerken en hij blijft eigenlijk datzelfde beeld telkens hernemen. Dat vind ik wel mooi, in deze tijd zeker, waar alles snel en flitsend moet gaan. Je voelt in zijn werk de traagheid die erin zit.”

In de galerij heeft Annelies ervoor gekozen om in één ruimte Winance zijn donkerder werk van vroeger te plaatsen. Je ziet er een zwaardere, geladen emotie in terug. Desondanks zit er altijd ook licht in, wat ervoor zorgt dat het werk niet té zwaar wordt, maar hoop geeft. In zijn latere reeksen voel je meer berusting.

Artikel

The Art Couch – Frederic De Meyer

Het landschap biedt nog steeds een nagenoeg onuitputtelijke inspiratiebron voor kunstenaars. Is het de romantiek die in dit jachtige moderne leven nog als een soort belofte in de verte schemert? Vast staat dat het landschap een natuurlijke manier blijkt voor vele kunstenaars om de innerlijke gemoedstoestand te veruitwendigen, waardoor het evengoed een beeld vormt van deze innerlijke landschappen.

Dan eens stormachtig, weids, ongetemd -of ontembaar-, dan eens sereen, meditatief, zinderend van de talrijke, soms conflicterende emoties die de confrontatie met de natuur oproept. Het palet met dewelke een landschap kan worden geëvoceerd is nagenoeg even breed als het spectrum aan menselijke gevoelens. Het thema mag dan al niet origineel zijn, de behandeling ervan is dat daardoor juist vaak wel.

Le peintre du silence‘ wordt hij genoemd, Alain Winance. Het wijst op de rust die hij vindt tijdens zijn lange wandelingen in de natuur, zijn schetsboek onder de arm, maar ook op dezelfde rust die hij in zijn atelier terugvindt, wanneer hij de opgedane emoties aan het doek toevertrouwt. Alsof hij de wandeling herbeleeft, aan hetzelfde, trage tempo, genietend van de impulsen die de natuur hem biedt, zelfs als herinnering. Zijn wandelen en zijn schilderen maken, zo lijkt het wel, deel uit van hetzelfde proces. Natuur en emoties zijn inwisselbare elementen. “Het uiterlijke is een weerspiegeling van wat er binnen in ons zit”.

Al gaat het er in dit proces ook om om te wissen, om het geheugen uit te puren tot enkel de rauwe sensatie overblijft. Het interne landschap bestaat net als het geheugen uit “un espèce d’oubli“, een verglijden van de herinnering naar een andere, misschien zuiverdere want louter op gevoel berustende vorm van werkelijkheid. Een nieuwe realiteit, die vorm heeft gevat in een geschilderd landschap.

Did you like this? Share it!

0 comments on “Alain Winance in de kijker

Comments are closed.