Overslaan naar inhoud


SANTIAGO YDANES - SOLOSHOW

21.11.2026 - 10.01.2027

Santiago Ydáñez (°1967, Jaén) schildert met ruwe, expressieve penseelstreken wat hij op dat moment voelt en wil weergeven. Doorheen zijn oeuvre keren verschillende thema’s en rode draden steeds weer terug. Portretten, dieren, lichamen en verwijzingen naar geschiedenis en mythologie zijn met elkaar verbonden door een onderliggende duisternis, een rauwe emotionaliteit en een sterke visceraliteit (lichamelijke impact) die deze tentoonstelling een sfeer geven van duistere romantische schoonheid.

Santiago Ydáñez is een vaste kunstenaar van Gallery Ysebaert en heeft al een sterk internationaal parcours afgelegd, met verschillende tentoonstellingen wereldwijd. In 2017 stelde Ydáñez in Malaga al samen tentoon met Danielle van Zadelhoff, eveneens een van onze vaste kunstenaars. In 2025 nam hij deel aan een tentoonstelling in het Snijders & Rockoxhuis Museum in Antwerpen, waar zijn werk in dialoog werd geplaatst met Rubens, Van Dyck, Snijders, Brueghel en andere oude meesters. Hij werkte mee aan de decors van Tosca van Puccini (in een productie van Rafael R. Villalobos) in De Munt in Brussel.

Identiteit, geheugen, mens en natuur vormen terugkerende thema’s in Ydáñez’ werk. Dieren spelen daarbij een belangrijke rol. Vogels verwijzen naar het mythische paradijs, terwijl uilen voor Ydáñez mysterieuze dieren zijn die de duisternis en de nacht vertegenwoordigen. Een ander opvallend beeld in deze tentoonstelling is dat van het meisje dat een vogel lijkt te verorberen. Het beeld roept vragen op over de relatie tussen mens en dier. Wat kunnen verschillende dieren ons vertellen? Hun symboliek, maar misschien ook hun ongerepte ruwheid, staat in contrast met, of net gelijkt op, de menselijke grillen die Ydáñez weergeeft. Volgens de kunstenaar moeten we naar dieren kijken om onze eigen natuur, die verhuld is geraakt in een valse moraliteit, terug te ontdekken.

Zijn werken dragen een seculiere, maar ook spirituele en tegelijk brutale lichamelijke kwaliteit in zich. Herkenbare beelden krijgen een duistere laag die een bijna ongemakkelijk gevoel oproept. Toch is er in deze tentoonstelling ook een zachtere, meer serene kant van zijn werk te ontdekken. Schoonheid en ongemak, verstilling en spanning bestaan naast elkaar. Deze gruwelijke schoonheid voelt alsof we geconfronteerd worden met de schreeuw in een van zijn gezichten, die we zien, maar nooit te horen krijgen. De kunstenaar houdt ons een spiegel voor en nodigt ons uit om onze eigen mythes, rauwe emoties en dierlijke aspecten onder de loep te nemen.

Ydáñez werkt heel autobiografisch en sterk referentieel. In zijn schilderijen en tekeningen zien we verwijzingen naar klassieke werken uit de kunstgeschiedenis, populaire personages uit de cinema en zelfs religieuze figuren. Daarnaast is hij een verwoed verzamelaar van objecten op antiek- en rommelmarkten. Deze vormen regelmatig een inspiratiebron voor zijn werk en worden opgenomen in zijn beeldtaal.

Zijn schilderijen in acryl of olieverf op doek, evenals zijn tekeningen, worden vaak gekenmerkt door grijstinten. Zijn penseelvoering is direct en energiek, soms ruw, soms verrassend verfijnd. Veel werken zijn opgebouwd rond een beperkt kleurenpalet waardoor het licht, de huid en de materie van de verf des te sterker naar voren komen. Doorheen zijn oeuvre heeft kleur echter steeds meer haar intrede gedaan. In deze tentoonstelling wordt die evolutie zichtbaar gemaakt.